|
 |
|
Esnaolaren ondoren etorri zen Juan Gorotidi maisuari esker, abesbatzak nazioko eta atzerriko zuzendari handien eragina bereganatu zuen, eta Europako Nazioarteko jaialdirik nagusienetan hartu zuen parte. Gainera, errepertorioa ere izugarri handitu zen, eta zartzuelaren eta operaren munduan sartu.
Etenik gabeko hogeita hemeretzi urteetan zehar eskainitako emanaldi izugarri piloaren artean -Gorostidi bera zuzendari zutelarik "a capella" emandako kontzertuak eta kontzertu sinfoniko-koralak-, ondorengoak nabarmentzen dira:
|
| |
• Grand Messe des Morts, Hector Berlioz-ena, Bordeleko katedralean eta Charles Munch-en zuzendaritzapean (1951).
• Kontzertu polifonikoa, Leopold Stokowsky-ren zuzendaritzapean Loiolako San Ignazioren Santutegian (1951).
• Ein Deustches Requiem, Johannes Brahms-ena, Pariseko Théâtre des Champs-Elysées delakoan, Ataulfo Argenta-ren zuzendaritzapean (1957).
• La Atlántida, Manuel de Falla-rena, Edinburgoko Nazioarteko Jaialdian, Igor Markevitch-en zuzendaritzapean eta London Symphony Orchestra-rekin (1962).
|
|
| |
